The French Tax Office
Cash Flow, à la Française (Nederlands onder de Engelse)
During my years as a hotelier on the French Riviera, my accountant once submitted a request for a tax refund. It concerned a substantial amount, not pocket change.
Weeks passed. No reimbursement. No acknowledgement. No explanation.
I asked my accountant to send a reminder. Silence again.
Eventually, because the amount was significant, I asked him to call. After several unsuccessful attempts, he finally reached the right official. My accountant, a calm, dry, highly experienced man reported back to me without the slightest trace of emotion: “The tax office currently has no money. So repayment is not possible.”
I assumed he was joking. He was not.
The options, we were told, were simple: Wait for better times or deduct the amount from future taxes we would owe.
I asked him to write another letter, politely summarizing the phone conversation, and requesting written confirmation that the French state was temporarily unable to refund us. We never received such confirmation.
In the end, we had to offset the amount against future payments.
For a non-French entrepreneur, this was one of those moments when you realise that the system operates according to an internal logic of its own. Not chaotic. Not malicious. Simply… different.
France is a country of extraordinary refinement, formidable legal structures, and centuries of administrative tradition. And sometimes, apparently:
temporary cash-flow management.
De Franse Belastingdienst
Tijdens mijn jaren als hotelier aan de Franse Rivièra diende mijn accountant eens een verzoek in tot terugbetaling van belasting. Het ging om een aanzienlijk bedrag, geen kleingeld. Er verstreken weken.
Geen terugstorting, geen ontvangstbevestiging, Geen enkele uitleg.
Ik vroeg mijn accountant een herinnering te sturen. Opnieuw bleef het stil.
Omdat het om een substantieel bedrag ging, verzocht ik hem uiteindelijk telefonisch contact op te nemen.
Na verschillende vergeefse pogingen kreeg hij dan toch de juiste ambtenaar aan de lijn. Mijn accountant, een kalme, droge, ervaren man, bracht verslag uit zonder de geringste emotie: “De belastingdienst heeft op dit moment geen geld. Terugbetaling is daarom niet mogelijk.”
Ik dacht dat hij een grap maakte. Dat deed hij niet.
De opties waren eenvoudig: wachten op betere tijden, of het bedrag verrekenen met belastingen die we in de toekomst verschuldigd zouden zijn!
Ik vroeg hem een brief te sturen waarin het telefoongesprek werd samengevat, met het verzoek om schriftelijke bevestiging dat de Franse staat tijdelijk niet in staat was het bedrag terug te betalen. Die bevestiging hebben wij nooit ontvangen.
Uiteindelijk hebben we het bedrag moeten verrekenen met toekomstige betalingen.
Voor een niet-Franse ondernemer is dit zo’n moment waarop je beseft dat het systeem volgens een eigen, interne logica functioneert. Niet chaotisch. Niet kwaadaardig. Gewoon… anders. Frankrijk is een land van verfijning, indrukwekkende wetboeken en eeuwenoude administratieve tradities.
En soms, zo blijkt, van tijdelijk kastekort.